گزارشی از نمایشگاه آثار متأخر بهنام جلالی‌‌جعفری

گزارشی از نمایشگاه آثار متأخر بهنام جلالی‌‌جعفری

نمایشگاه پنجگاه در گالری هفت ثمر

 مجموعه‌‌ای از آثار هنرمند نقاش “بهنام جلالی‌‌جعفری” در گالری “هفت ثمر” به نمایش گذاشته شده است که شامل آخرین آثار این هنرمند و استاد نقاشی است.

 بهنام جلالی‌‌جعفری، متولد 1330/ تهران و دارای دکترای هنرهای تجسمی از دانشگاه پاریس می‌‌باشد که تاکنون در نزدیک به 30 نمایشگاه گروهی و انفرادی در ایران و فرانسه شرکت داشته است. از جمله در نخستین نمایشگاه بین‌‌المللی طراحی موزه هنرهای معاصر تهران و نمایشگاه بزرگ آثار نقاشی عاشورا در مجموعۀ فرهنگی- هنری صبا.

 سبک کاری جلالی‌‌جعفری در این نمایشگاه نیز- مانند آثار پیشین این هنرمند- نوعی سبک انتزاعی و هندسی است که به نظر بتوان آن را “کانتراکتیویسم ایرانی” نامید. این آثار ضمن دربرداشتن عناصر و اِلمان‌‌های فرهنگ و هنر ایرانی، نشانه‌‌هایی نیز از آثار مدرن و انتزاعی هنرمندان غربی دارند. بهنام جلالی‌‌جعفری دربارۀ سبک کاری خود در این نمایشگاه می‌‌گوید:

“سعی کردم این نمایشگاه در امتداد نمایشگاه انفرادی قبلی‌‌ام در نگارخانۀ ‘هور’ با عنوان ‘اقلیم هشتم’ باشد. من همواره سعی می‌‌کنم عنوان نمایشگاه‌‌ها و آثار خود را بر اساس ارتباط اعداد و واژگان انتخاب کنم. زیرا هم اعداد و هم واژگان ماهیت انتزاعی دارند و در راستای یک هارمونی حرکت می‌‌کنند. من در آثار خود سعی در ترکیب و شناخت فرم‌‌های هندسی دارم تا به فرم‌‌های جدیدی برسم. منابع کارم هم بیشتر نقش و نگارهای فرهنگ و هنر ایرانی- پیش از اسلام و پس از اسلام- می‌‌باشند. این فرم‌‌ها نامحدودند و می‌‌توانند از یک نقطه که وجود هست شروع شوند، ولی در جهات دیگر تا بی‌‌نهایت ادامه پیدا کنند. این وجود همان ‘انسان’ یا ‘هستی’ است که می‌‌تواند تکامل پیدا کرده تا بی‌‌نهایت در این فضای نامتناهی امتداد داشته باشد.”

 این استاد دانشگاه، همچنین دربارۀ وجه موسیقایی آثار این نمایشگاه افزود: “من عنوان این نمایشگاه را از ردیف (دستگاه) ‘راست پنجگاه’ در موسیقی ایرانی گرفته‌‌ام و همانطور که می‌‌دانیم اعداد در نام ردیف‌‌های موسیقایی ایرانی بیانگر ریتم و فراز و فرودهای خاصی هستند. من سعی کرده‌‌ام فضای موسیقایی راست پنجگاه و گوشه‌‌های آن را مانند ‘عشاق’، ‘پنجگاه’، ‘پروانه’، ‘لیلی و مجنون’ و… را تا آنجا که امکان دارد در این فضای بی‌‌نهایت کار کنم و ریتم و ضرب قلم‌‌هایم را با حس موسیقایی آن تلفیق کنم.  من حدود جهار سال روی این مجموعه کار کردم و خیلی سعی کردم به عمق این موسیقی درونی راه پیدا کنم. برای مثال در مورد انتخاب کادر سعی کردم عمق عاطفی این موسیقی را به فرمی انتزاعی تبدیل کنم و سعی کنم به زبانی جهانی برسم که برای همگان قابل درک باشد.”

 مشخصۀ بارز این هنرمند نقاش- به غیر از بکارگیری فرم‌‌ها و قاب‌‌های ترکیبی از اشکال هندسی- که همانطور که خود می‌‌گوید اشاره به بی‌‌نهایت و مفهوم “وحدت در کثرت” دارند، استفاده از رنگ‌‌هایی با منشاء رنگ‌‌های سنتی است که غالباً در هنرهای سنتی همچون نگارگری و فرشبافی، می‌‌توان آن‌‌‌‌ها را جستجو کرد. ضمن آنکه ضرب قلم‌‌های آن بیشتر یادآور سبک‌‌های مدرن نقاشان غربی در سبک‌‌های انتزاعی همچون اکسپرسیونیسم انتزاعی می‌‌باشد.

 نمایشگاه “پنجگاه” تا روز 21 آبان ماه 1399 در گالری “هفت ثمر” واقع در خیابان شهید بهشتی،  سرافراز، خیابان پنجم برقرار است.

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می توانید از این تگ های HTML و ویژگی ها استفاده کنید:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>