ایمنی گله‌‌ای و تدابیر فله‌‌ای

فرزاد میرحمیدی

بنا بر برآوردهای دولت فخیمۀ تدبیر و امید، تدبیر بر آن شد که مردم با حفظ فاصلۀ اجتماعی هوشمند به خیابان‌‌ها بروند و مشغول کسب و کارشان شوند و امید بر آنکه هوش این ویروس مرموز و موذی به هوشمندی شهروندان و دولت فخیمۀ ما نرسد، که نمی‌‌رسد!

مگر به قول رییس جمهور عزیزمان نمی‌‌بینید؛ همۀ کشورها و دولت‌‌های دیگر در ماهواره و اینجا و آنجا حیران و انگشت به دهان مانده‌‌اند که دولت ایران با وجود تحریم‌‌ها و امکانات پزشکی نه چندان پیشرفته و زیرساخت‌‌های بهداشتی نه چندان توسعه یافته‌‌، بر ما پیشی گرفته و بنا بر آمار، در کنترل بیماری وضعش از ما بهتر است. خب بله بهتر است که بهتر است تا کور شود هر آنکس که نتواند دید!

مثلاً آمار مبتلایان در ایتالیا تا امروز (25 فروردین 1399)، 156 هزار و 363 نفر و تعداد قربانیان 17 هزار و 209 نفر می‌‌باشد که با یک حساب سرانگشتی، قربانیان این کشور اروپایی نزدیک به 13 درصد می‌‌شود. در باقی کشورهای اروپایی نیز وضعیت کمابیش همینطور است؛ در انگلیس 12.5 درصد، در فرانسه نزدیک به 11 درصد و در اسپانیا چیزی بیش از ده درصد. در ایران اما آمار قربانیان تنها 6.7 درصد است.

در میان آمار کشورهای مختلف البته چند استثنا هم وجود دارد. مثلاً درصد قربانیان در چین کمی بیشتر از 4 درصد عنوان شده و در آمریکا نیز کرونا نزدیک به همین (4 درصد) قربانی گرفته است. در مورد آمریکای جهان‌‌خوار که معلوم است آنقدر جهان‌‌خواری کرده و از این‌‌ور و آن‌‌ور ونتیلاتور (دستگاه تنفس مصنوعی) جور کرده که می‌‌تواند جان مبتلایان را نجات دهد. ولی از لحاظ دیگر، باز تعداد مبتلایان به کرونا در این دو کشور قدرتمند اقتصادی، از ایران بیشتر است. در آمریکا 560 هزار و 433 مبتلا، در چین 82 هزار و 160 نفر و در ایران تنها 71 هزار و 686 مبتلا شناسایی شده‌‌اند.

ما نمی‌‌گوییم- خدایی ناکرده- آمار دولتی در ایران اشتباه است و درصد قربانیان در ایران بیشتر از این‌‌هاست و یا درصد کمتر قربانیان نسبت به مبتلایان در کشور عزیزمان- روی‌‌مان به دیوار- احتمالاً به خاطر کمبود کیت‌‌های آزمایشگاهی قابل اطمینان باشد. اما نکته‌‌ای که بسا کشور‌‌های اروپایی در محاسبات خود از آن غافل مانده‌‌اند، فاکتور پوست کلفتی یا به زبان دیگر سخت جانی ما شرقی‌‌ها و علی‌‌الخصوص ما ایرانی‌‌هاست. به عبارت دیگر، به لطف و مدد دولت‌‌های دوراندیش و مدبر، ما از مدت‌‌ها پیش با ایمنی گله‌‌ای آشنا بوده و برای تقابل با هر ویروس و عامل مرگبار دیگری از قبل آماده‌‌ایم!

برای نمونه همین پراید که آمار تلفاتش در ایران با کرونا و تمام اعوان و انصارش، به تنهایی برابری می‌‌کند یا مثلاً آمار مرگ و میر توسط الکل تقلبی که خود با کرونا کورس گذاشته است. جانم برایتان بگوید از آلودگی هوا- گاه تا ده برابر حد مجاز- که در عرض چند روز 17 هزار نفر را در شهرهایی مانند تهران راهی اورژانس می‌‌کند و از همه مهمتر؛ شوک‌‌های ناگهانی که مانند رزم شب، احاد ملت را در برابر هر گونه ضعف و بیماری‌‌های مختلف قلبی- عروقی، گوارشی و حتی تنفسی ایمن می‌‌سازد. مثلاً اینکه صبح جمعه بلند می‌‌شوی و می‌‌بینی بنزین 1000 تومانی شده 3000 تومان یا گوجۀ 400 تومانی شده 4000 تومان و خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل، که اگر دولت‌‌های اروپایی نیز عقلشان می‌‌رسید و برای ایمنی گله‌‌ای شهروندانشان، چنین تدابیر فله‌‌ای اندیشیده بودند اکنون چنین حیران و سرگشته، انگشت ندامت و بلکه حسادت به دهان نمی‌‌گزیدند.

اما ما که بخیل نیستیم! هنوز هم دیر نیست. چنانچه دولت‌‌های فخیمۀ اروپایی همچنان در ایمن‌‌سازی شهروندان و اتباع خود درمانده‌‌اند، ما مردم ایران دست در دست دولت کاردان و مدبر کما‌‌فی‌‌السابق در راستای دستگیری از درماندگان جهان، حاضر به همیاری و انتقال تجربیات دولت‌‌داری و دولتمندی خود به ایشانیم تا ریشۀ کرونا و بی‌‌عدالتی همزمان در جهان بخشکد و محو شود. به امید آن روز!